معماری پویا شهر

دنیائی که در آینده بسوی یک “شهر سیاره” پیش میرود.دنیائی که با توجه بتوسعه روز افزون وسائل الکترونیکی ارتباط جمعی به یک مجموعه از دهکده های حباب مانند تبدیل خواهد شد.(مک لوهان).در چنین دنیائی ارتباط سمعی و بصری مهمترین بخش زندگی جمعی را تشکیل خواهد داد و وظیفه طراحان شهر آنست که تا سر حد امکان همه چیز براحتی دردسترس همه باشد و در چنین صورتی که حتی کار بصورت اتوماتیک و کنترل از راه دور و در منزل انجام میشود: دنیای آینده دنیائی خواهد بود که در آن جامعه اتومبیل دار قسمتی از تاریخ گذشته و نموداری از زندگی ایستای بورژوازی میباشد.

در چنین دنیایی جوامع شهری از واحد های قابل توسعه و ساده تشکیل خواهند شد و تمام سیستمهای کنونی دگوگون خواهند گردید. مسئله تمرکز واحد های صنعتی از بین خواهد رفت و دنیا مجموعه ای از خوشه های مسکونی خواهد شد که تمامی سطح کره را میپوشاند و معماری خاص این کارکرد را خواهد داشت و در آن محیط طبیعی و مصنوع بنحو جالبی باهم ترکیب خواهند شد. جامعه شهری آینده و معماری آن پیچیدگی فراوانی خواهد داشت و نمایشگر تولرانس در سلسه مراتب فونکسیونها خواهد بود .شکست شهرسازی در دوره های قبل و شکست معماران ناشی از عدم رعایت اصول ,معماری ناتمام و ناخالص و کیفیت ضعیف معماری در حال گسترشی که بیهوده سعی در بدنبال خود کشیدن سنتها داشته؛می باشد.روشهای جدید در شهرسازی زمانی به نتیجه خواهند رسید که ترکیبی واقعی از جامعه,سیاست,اقتصاد و تکنولوژی با شرایط غریزی و احساسی بدست آید و در ضمن اجازه دهد که تمام فعالیتهای فردی و جمعی به آزادی صورت گیرد و قابلیت انعطاف داشته باشد. “شهر سکونتگاهی است که در آن تمام زندگی از جمله زندگی روزمره پولاریزه میشود” (یوستوس داهیندن),یعنی در یک مکان تجمع زندگی جمعی (اعّم از خصوصی یا عمومی )جای میگیرد.

توجه به در هم آمیختن سیستمهای مختلف تاثیر گذارنده برروی شهرها و فرم فیزیکی آنها بصورت یک رابطه متقابل بین تمام عناطر ,پایه اصلی شهر سازی جدید را تشکیل میدهد.لذا هدف دست یافتن به یک سیستم است که بتواند رهنمون ما در این جستار گردد. تشخیص این سیستم دستیابی به شناسائی انتگراسیون سیستمهای موجود یعنی برنامه ریزی فیزیکی منجر میشود که نتیجه آن به وجود آوردن یک سیستم جدید و تشخیص آینده آن خواهد بود.

جستاری که اینک عرضه میگردد تشخیص سیستمها,تجزیه و تحلیل و پیش بینی آنها در آینده است و بنابر اصولی که بیان خواهند شد:”هیچ یک از سیستم ها را نمیتوان بدون تغییریافتن سیستمهای دیگر تغییر داد و این به حوزه هایی که پدیده ها در آن رخ میدهند مربوط میشود”.

برای ارائه نظریه مورد مطالعه و نتیجه گیری از آن تعاریف پایه ای که مورد استناد بوده اند بیان میگردند.

تعاریف پایه:

این جهان یک فکرت است از عقلِ کُل

 عقل چون شاه است و صورت‌ها رُسُل

-تاریخ واقعیت در زمان و مکان است.

-آگاهی آن قسمت از تاریخ است که در زمان بخصوصی واقعیت پیدا میکند.

-فرهنگ انتقال تمامی مجموعه های پویای عینی و ذهنی ارگانیزه شده از نسلی به نسل دیگر است.

– هدف از آگاهی این است که قوای حیاتی انسان را برمی انگیزد و روح اندیشه گر بشر را ارتقاء و اعتلاء میبخشد و همواره چهار سوال مطرح میشود که باید در جستجوی پاسخ آنها بود:

۱-چرا ؟ ۲- به کجا؟  ۳- چه ؟   ۴- کِی؟

دیدگاه بسته شده است.