معماری پویا شهر

بنابراین باید دو مسئله را در نظر داشت:

الف – انسان به چه ترتیب میتواند به رابطه علّی تقرب جوید و یا توجه کند و رابطه مذکور انسان را با این اندیشه وامیدارد که چطور فلان یا بهمان امر حادث شده و یا در شرف حدوث است ؟

ب_ انسان چگونه موفق به تسلّط به این امر میشود که وی نیز خود جزئی از این رابطه است. امّا آنچه رهنمون این دو جستار میگردد چیست ؟

در هر دوره از تاریخ این جستار و لاجرم جواب آن در حیطه اندیشه های حاکم بوده است و از آنجائیکه تاریخ صرفاً بر پایه عدم سازگاری ذهن و محیط انسان بنیان میگیرد, لاجرم جوابگوئی و جستار مفهوم مطلق در حیطه آن مقدار آگاهی است که از انطباق ذهن بر محیط حاصل میگردد. پس در هر مختصات مکانی و زمانی ایدئولوژی خاص که بر تدام زمان (تاریخ)نیز استوار است .نطفه میگیرد و تکامل می یابد . (پاورقی ۱)

“انسان و جهان خارج در اصل از یک گوهرند ولی انسان ناآگاه جهان را مجموعه ای از چیزهای بیگانه از خویش می پندارد و چون جهان خارج با اصل او یکی است ؛ در حقیقت او با نفس خویش در ستیز است.”(هگل)

از این خلاصه گفتار نتیجه میشود :

۱-  علم آن محدوده از آگاهی است که در هر دوره زمانی و مکانی نسبت به پدیده ها و وقوع امور انسان بدان دست می یابد.

۲-  چون مکان و زمان خود پویا هستند ,لاجرم اندیشه و آگاهی نیز نسبت به مبداء خویش پویا میگردند.

۳-  این پویائی بدان سبب که دستگاه اندیشه و احساس انسان منطقی و جدلی است ؛دارای تحوّلی تکاملی و تغییر یابنده میباشد.

۴-    این تحول با تغییر و یا تحوّل یکی از پدیده ها اتفاق می افتد.

۵-    پدیده ها در دستگاه کلّی “مجموعه نهاد ها “امری تحولّی هستند.

۶-    بعلّت فراوانی تاثیرات متقابل وقوع تحوّل در هر ذرّه پدیده احتمالی است.

بنابراین پایه نظرّیه گروه از تعاریف زیر بنیان میگیرد:

الف– هر پدیده با پدیده های دیگر در انقیاد روابط و تاثیرات متقابل است.

ب-مختصات هر نقطه یا پدیده از نظر مکانی یعنی روابط متقابل آن پدیده با پدیده های دیگر ؛ناپایدار است.

ج-این ناپایداری بعّلت تغییر یکی از پدیده ها امکان پذیر است(در واقعیت تغییر هر پدیده بر چند پدیده تاثیر میکند).

د-عوامل انسانی هر لحظه هم تغییر و هم تکامل پیدا میکنند.

هـ – عوامل محیطی هر لحظه تغییر میباند(ذرّه پدیده محیطی ).

در نتیجه :

(الف)

۱-  پدیده ها پویا هستند.

۲-  روابط بین پدیده ها (مختصاّت پدیده ها)پویا هستند.

ادامه مطلب

(ب)

۱-  مجموعه منظومه پدیده ها و روابط آنها ” حوزه”یا استخوان بندی اصلی محیط را فرم میدهد (پاورقی ۲).

۲-  استخوان بندی کلان فضا در یک رابطه متقابل بین جامعه و محیط ؛در یک بردار زمانی مشخّص میشود.

۳-  شدّت تاثیر پدیده ها برهم در زمان متغییر میباشد(پاورقی ۳)

۴-  محیط و جامعه توسط این ارتباط متقابل تکامل می یابند (پاورقی ۴)

     (ج)

   رابطه متقابل پدیده های طبیعی و انسانی در دیاگرام زیر مشخص میشود که در حقیقت هر کدام از آنها دارای بافت خاص خویش میباشند و هر کدام در داخل خود دارای پدیده هائی هستند که در هر لحظه ایجاد شده و بطور متقابل در هم موثر می افتند.

 

 

دیدگاه بسته شده است.